zeynabsharifi1205
یادداشت هایی از فرهنگ، هنر، تاریخ و اجتماع 
لینک های ویژه

نمادشناسی شهری در رامشیر

زینب شریفی

سرگرم ورق زدن کتاب تصویری "شکوه خوزستان" اثر جاسم غضبان‌پور بودم که در سال 1389 شمسی به‌همت شهرداری اهواز منتشر شده است. کتابی که نتیجه‌ی حدود سه دهه تلاش غضبان‌پور در هیأت یک عکاس بود تا 355 تصویر از بارزترین شاخصه‌های فرهنگی – اجتماعی – اقتصادی خوزستان را برای آیندگان به‌یادگار بگذارد. تصاویری با کیفیت بسیار خوب از اقوام مختلف، شیوه‌ی زندگی آن‌ها، لباس و خوراک، محل زندگی و به همین ترتیب: جای‌ها، بناها، نمودهای بارز شهرها، چهره‌ی روستاها و مناطق پس از جنگ و ده‌ها سوژه‌های ناب دیگر از آن دست که یکیشان به‌نظر بیشتر جالب توجه آمد؛ لاشه‌ای از یک تانک در شهر هویزه که در سال‌های اوّلیه‌ی جنگ و پیشروی بی‌رویه‌ی بعثی‌ها با مقاومت مردم غیور این منطقه تسخیر شده بود. تانکی که بعدها با قرارگیری در مرکز شهر به نماد مقاومت مردمان این سامان تبدیل شده، آن‌ها را به دلاوران نبرد "تن و تانک" مشهور کرد.

از سوی دیگر؛ چند روزی‌ست که خبر بازگشت شیرهای فلکه‌ی چارشیر اهواز تیتر خبرگزاری‌های محلی – استانی در خوزستان شده است؛ مجسمه‌هایی که قدمت نصب آن‌ها به دوره‌ی پهلوی می‌رسد و علاوه‌بر کارکرد اصلی خود یعنی نمایش چهار جهت اصلی اهواز برای مردمان سراسر خوزستان نیز جنبه‌ای نوستالژیک دارند. به همین شکل بیشتر شهرهای استان خوزستان که هر کدام به جنبه‌ای متمایز از سایر مناطق متمایل شده، همان را به‌عنوان نماد خویش برگزیده‌اند.

در تعریف نماد می‌توان گفت که آن: سمبلی است از گذشته‌های دور که همواره در یک زیست‌گاه حضور داشته، موقعیت، رنگ و حال آن مکان را جذب کرده با مردمان یا طبیعت آنجا یکی شده تا آن‌که به انسان‌های معاصر رسیده و توسط آن‌ها یادآوری و حفظ شده است. در شهرستان رامشیر که گستره‌ای باستانی – تاریخی است، از این نمادها به‌وفور یافت می‌شود؛ سمبل‌هایی که در صورت هم‌افزایی سه‌گانه‌های: شهرداری، اداره‌ی میراث فرهنگی و صنایع دستی و اداره‌ی ارشاد و فرهنگ اسلامی دارای آن ظرفیت بالقوه در تبدیل به سمبل: منطقه‌ای – استانی – ملی و حتی فراملی هستند. از جمله‌ی آن‌هاست:

  1. تندیس مولا خلف مشعشی بانی خلف‌آباد (رامشیر کنونی) با پیشنهاد نصب در فلکه‌ی مرکزی و امتیاز نمایش در جاده‌ی ترانزیتی رامشیر به ماهشهر.
  2. لاشه‌ی هواپیمای ساقط شده در جنگ تحمیلی که پیش از این در ورودی پایگاه پنجم شکاری (سابق) و شهید اردستانی کنونی نصب شده بود. پیشنهاد نصب در یادمان شهدای رامشیر یا جاده‌ی سلامت در دست احداث.
  3. تندیس شهدای شاخص شهرستان رامشیر با پیشنهاد نصب در معابر عمومی.
  4. تندیس مزبان میر احمیدان امیری شاعر دوره‌ی قاجار خلف‌آباد با پیشنهاد نصب در فلکه‌ی معلم رامشیر.
  5. مقام صاحب‌الزمان (عج) رامشیر در صورت مرمت که علاوه‌بر جنبه‌ی تاریخی در روزگاری نه‌چندان دور میعادگاه مردمان رامشیر در مناسبت نیمه‌ی شعبان بود است.
  6. ماکت بناهای تاریخی مذهبی شهرستان رامشیر از جمله: بقعه‌ی یعقوب نبی (ع)، مزار امامزاده محمد باقر (ع)، مزار امامزاده سید هاشم موسوی، مقام امیرالمومنین (ع) و امامزاده علی الهادی (ع) با پیشنهاد نصب در فلکه‌های شهر، پارک‌های محله‌ای، بلوارها یا مراکز فرهنگی همچون: کتابخانه، فضای جلوی اداره‌ی ارشاد و فرهنگ اسلامی رامشیر و سایر...

در همین راستا نمادشناسی در تعاریف شهری چون رامشیر علاوه‌بر افزایش روحیه‌ی خودباوری مردمان منطقه به بازآوری هویت آن‌ها، اعتباربخشی به محل زندگی، کوشش برای آبادانی شهرستان، جذب گردشگر، گسیل سرمایه از مرکز، تثبیت فرهنگ اقوام مختلف در جای جای شهرستان و بالاخره قدردانی نمادین از چهره‌هایی است که روزگاری نه‌چندان دور عامل ورود، حضور و سکونت نسل‌های متوالی در این گستره شده‌اند.


برچسب‌ها: رامشیر, نمادشناسی شهری, اِلِمان, فرهنگ
[ سه شنبه سی ام بهمن ۱۴۰۳ ] [ 12:7 ] [ زینب شریفی ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

زینب شریفی، کارشناس ارشد رشته زبان و ادبیات فارسی، نویسنده، پژوهشگر، فعال فرهنگی - اجتماعی
صفحه اینستاگرام: zeynabsharifi1205@
استفاده از مطالب وبلاگ تنها با ذکر منبع مجاز خواهد بود.